مقایسه قوانین سختگیرانه ۹ کشور در مقابله با مهاجران غیرمجاز؛ از استرالیا تا ایران

مقایسه قوانین سختگیرانه ۹ کشور در مقابله با مهاجران غیرمجاز؛ از استرالیا تا ایران, مهاجرت پدیدهای است که ریشه در تاریخ بشر دارد و با عوامل متنوعی از جمله جنگ، فقر، بیکاری و ناامنی شغلی در کشورهای مبدأ روبروست.

هر کشور بر اساس سیاستهای داخلی خود چارچوب قانونی مشخصی برای پذیرش مهاجر تدوین کرده است؛ با این حال، ورود افراد بدون مجوز یا ماندن پس از انقضای ویزا، پدیده مهاجرت غیرقانونی را شکل داده که به چالش امنیتی، اقتصادی و اجتماعی برای دولتها تبدیل شده است. استراتژیهای پیشگیری و کنترل مرزها کشورها برای مهار ورود غیرمجاز از ترکیبی از موانع فیزیکی و فناوریهای پیشرفته بهره میبرند.

ی برای مدیریت مهاجرین دستگیرشده استفاده میکنند.

همچنین مجازات قاچاقچیان و کارفرمایانی که نیروی کار غیرمجاز بکار میبرند، به عنوان ابزار بازدارندگی محسوب میشود. بررسی قوانین ۹ کشور با رویکرد سختگیرانه ۱. استرالیا سیاست انتقال به جزایر دور استرالیا سختترین رویکرد را دارد. هر مهاجر غیرمجازی که از راه دریا یا هوا وارد شود، بلافاصله بازداشت و به جزایر مانوس، نائورو یا پاپوآ انتقال مییابد. این افراد ماهها یا سالها در شرایط سخت و بلاتکلیفی بسر میبرند.

کتاب رفیقی نه مگر کوهستان اثر بهروز بوچانی، روایتی زنده از این واقعیت است؛ نویسنده ایرانی-کردی که سالها در مانوس زندانی بود و نهایتاً شهروند نیوزیلند شد. ۲.

کارفرمایان نیز با جریمههای سنگین مالی و مجازات کیفری روبرو میشوند، که انگیزه استخدام غیرقانونی را از بین میبرد. ۳. ایالات متحده آمریکا دیوار مرزی و نظارت ۲۴ ساعته برخلاف تصور عمومی، آمریکا قوانین بسیار سختگیرانهای دارد. دیوار طولانی مرزی با مکزیک، پاسگاههای متعدد، پهپادها و دوربینهای پیشرفته، ورود غیرمجاز را تقریبا غیرممکن کرده است. سیاست ورود سخت هم در بازداشت و هم در دیپورت (اخراج) به شدت اجرا میشود. ۴.

روسیه اخراج فوری و منع ورود مداوم ماسکو با سیاست مشابه آمریکا، از پلیس و نیروهای اطلاعاتی برای شناسایی و بازداشت سریع استفاده میکند. مجازاتها شامل جریمه سنگین، زندان و در مواردی منع Vĩ ễn از ورود به خاک روسیه است. ۵.

طرح مشهور لایحه رواندا پیشبینی میکند پناهجویان ورودی غیرمجاز به رواندا فرستاده شوند تا درخواستشان آنجا پردازش گردد؛ حتی در صورت تایید پناهندگی، اقامت در رواندا الزامی است و بازگشت به بریتانیا امکانپذیر نیست. ۶. ژاپن دیپورت سریع و منع ورود طولانیمدت ورود و اقامت غیرمجاز در ژاپن جرم محسوب میشود. مهاجرین دستگیرشده بلافاصله در بازداشتگاههای اختصاصی نگهداری و دیپورت میشوند.

پس از اخراج، منع ورود ۵ تا ۱۰ ساله (و در موارد خاص بیشتر) اعمال میشود. جریمههای مالی از ۳۰۰,۰۰۰ ین و حبس چند ماهه دیگر ابزارهای بازدارندگی هستند. ۷. مالزی بازداشت، محاکمه و فشار روانی به دلیل محدودیت در مدیریت مرزها، مالزی مقصد بسیاری از مهاجرین غیرمجاز است. دولت با عملیاتهای دورهای بازداشت میکند، مهاجرین را زندانی و به دادگاه میکشد تا با ایجاد بلاتکلیفی و استیصال، از بازگشت مجدد جلوگیری نماید. ۸.

کشورهای خلیج فارس نظام کفالت (اسپانسرینگ) این کشورها از نظام کفالت پیروی میکنند؛ اقامت مهاجر منوط به قرارداد با کارفرماست. در صورت انصراف کارفرما، مهاجر بلافاصله اخراج میشود که کنترل ورود را به نفع کارفرماها تسهیل میکند. ۹.

ترکیه سیاست ترکیبی امنیتی و انسانی به عنوان گذرگاه اصلی مهاجرین به سمت اروپا، ترکیه از ترکیب قوانین سختگیرانه اخراج و برنامههای حمایتی (به ویژه برای پناهجویان سوری) تحت فشارهای بینالمللی استفاده میکند. وضعیت ایران میزبان بزرگ و سیاست برگشت جمهوری اسلامی ایران از بزرگترین میزبانان مهاجر در جهان است؛ جمعیتی که اکثریت آن به صورت قانونی زندگی میکند.

با افزایش ورود غیرمجاز در سال اخیر، ایران سیاست برگشت مهاجرین غیرمجاز را تدوین کرده تا تنها افراد فاقد مجوز قانونی و ورودی از راه قاچاق، به کشور مبدأ بازگردانده شوند. جمعبندی نشان میدهد که جلوگیری از ورود، بازداشت، محاکمه و اخراج چهار رکن اصلی مدیریت مهاجرت غیرقانونی در سطح جهانی هستند؛ هر کشور بر اساس ظرفیت جغرافیایی، امنیتی و اقتصادی خود، ترکیب خاصی از این ابزارها را به کار میگیرد.