ظریف: حمایت رهبری در برجام حیاتی بود؛ بازگشت به دولت با مشورت رئیس‌جمهور و ابلاغ کتبی انجام شد

محمدجواد ظریف در مورد قانون مشاغل حساس گفت فرزندان من مقیم ایران هستند و دیگران نمی‌توانند ادعا کنند که خودشان ویزا نمی‌گیرند. در زمانی که وزیر خارجه بودم، در سال‌های آخر وزارت فقط یک یا دو بار به من ویزای ورود به آمریکا دادند. تعداد زیادی از تقاضا‌های ویزای من، از جمله حضور در شورای امنیت سازمان ملل متحد، رد شدند، در حالی که مرحوم شهید امیرعبداللهیان هرگز این کار را نکردند. آقای باقری نیز به عنوان سرپرست وزارت خارجه در جلسات شورای امنیت شرکت کردند و سخنرانی کردند، اما ویزای من به خاطر تحریم علیه من صادر نشد. برخی هم‌زبان با ترامپ شدند تا بگویند خودش را هم تحریم کرده‌اند؛ خیلی ممنون که از تصمیم آقای ترامپ هم خوشحالید.

وی در پاسخ به این که بازگشت شما به دولت با وجود این قانون چگونه جمع می‌شود، گفت بر پایه مشورتی که آقای رئیس‌جمهور انجام دادند. در پاسخ به اینکه آیا اجازه گرفته شده است، اظهار داشت آن را نمی‌دانم. در حد خودم… آمریکایی‌ها می‌گویند در حد حقوق خودت سخن بگو. فیش حقوقی من اجازه نمی‌دهد از این بالا‌تر فکر کنم. آقای رئیس‌جمهور سپس از مشورتی که انجام دادند به من فرمودند هیچ مشکلی ندارد و کارم را ادامه دهم. از ایشان خواهش کردم که کتبا این را به من ابلاغ بفرمایند و ایشان هم بزرگواری کردند و کتبا ابلاغ فرمودند. وقتی این ابلاغ کتبی را گرفتم به دیدار مقام معظم رهبری رفتم و برای همین هم دیر رسیدم؛ یعنی دیر رسیدنم دلیلش این بود که ابلاغ کتبی را وقتی گرفتم که تا خودم را به بیت مقام معظم رهبری رساندم، پنج دقیقه‌ای دیر شد.

ظریف در رابطه با شایعه‌ای در این مورد گفت آن شایعه هم درست نبوده و نمی‌دانم کدام شیر پاک‌خورده‌ای گفته‌اند که آقا سراغ من را گرفته‌اند. این در روحیات ایشان نیست که این کار‌ها را بکنند. در پاسخ به این که رهبری شما را دوست دارند، گفت همیشه به من محبت داشته‌اند و بزرگواری کرده‌اند.

وی در پاسخ به حمایت‌های رهبری در عرصه برجام نیز گفت اگر حمایت آقا نبوده است، تکه بزرگی از گوشم می‌بود.

در آخر در خصوص امکان تحول قانون مشاغل حساس، ظریف گفت نمی‌دانم. چندان به بنده هم ربط اشکار نمی‌کند. ماموریت من فقط این بود که چون باور دارم قانون چه خوب چه بد باید اجرا شود، به همین علت روز شانزده مرداد قبل از اینکه کاری کنم… چون بین یازده مرداد تا شانزده مرداد زیاد‌تر دچار شورای راهبری و تعیین نظر وزرا بودم. هیچ کاری در معاونت راهبردی انجام ندادم و به محض اینکه از قانون مطلع شدم انصراف دادم. به همین خاطر استعفا ندادم؛ انصراف دادم چون کاری را آغاز نکرده بودم که از آن استعفا دهم.