غار ماهیانه در دریای آسایش: پتانسیل سکونت فضانوردان در ماموریتهای آینده

غار ماهیانه در دریای آسایش پتانسیل سکونت فضانوردان در ماموریتهای آینده, دانشمندان ایتالیایی با تحلیل دادههای مدارگرد ماه ناسا، وجود یک غار طبیعی در نزدیکی محل فرود آپولو ۱۱ را تایید کردند.

این کشف که در دریای آسایش واقع شده، اولین شواهد مستقیم بر وجود حفرههای زیرزمینی بر روی ماه محسوب میشود.موقعیت جغرافیایی و ابعاد غار کشفشدهورودی این غار در عمق یک گودال ناشی از فروپاشی لولههای گدازی قرار دارد و حدود ۴۰۰ کیلومتری محل فرود نیل آرمسترانگ و باز آلدرین است. برآوردها نشان میدهد عرض غار حدود ۴۵ متر و طول آن دهها متر تخمین زده میشود.

رادارهای مداری تنها قادر به شناسایی بخش اولیه این سازه زیرزمینی بودهاند.اهمیت استراتژیک برای ماموریتهای فضاییاین غارها میتوانند به عنوان پناهگاههای طبیعی در برابر پرتوهای کیهانی، طوفانهای خورشیدی و نوسانات دمایی شدید عمل کنند.

ناسا برنامهریزی کرده تا در اواخر دهه جاری فضانوردان را در قطب جنوب ماه مستقر نماید؛ منطقهای که هم غارهای احتمالی زیادی دارد و هم ذخایر آب یخزده در گودالهای سایهدار آن گزارش شده است.آینده اکتشاف ماهتایید وجود این غار، معمای ۵۰ ساله وجود لولههای گدازی ماهی را حل کرده و مسیر را برای کاوشهای رباتیک و انسانی بعدی هموار میسازد. استفاده از این سازههای طبیعی میتواند هزینه و ریسک ساخت سکونتگاههای مصنوعی را به شدت کاهش دهد.