موضع‌گیری ستاره‌های فوتبال روبه رو یک تصمیم/ فوتبال باید بی‌طرف بماند – خبردار

به گزارش خبرنگار مهر، در حالی که جهان فوتبال در اغاز برگزاری جام جهانی ۲۰۲۶ قرار دارد، او گفت و گو‌های مربوط به ورود نمادها و کمپین‌های هویتی به ورزش بار دیگر در کانون دقت قرار گرفته است. آمریکا به‌گفتن میزبان این دوره، با مجموعه‌ای از تصمیم‌های محلی و فرهنگی روبه رو است که گاه با حساسیت‌های ملی و مذهبی برخی تیم‌ها همخوان نیست.

نمونه تازه آن، جنجال‌های مربوط به گمان نام‌گذاری مسابقه ایران و مصر با محوریت کمپین‌های مرتبط با LGBT است؛ تصمیمی که از سوی فعالان فرهنگی برخی ایالت‌ها نقل شده و عکس العمل‌های متعدد را در سطح افکار عمومی و جامعه فوتبال به‌جستوجو داشته است.

در این چنین شرایطی، مرور حرکت و مواضع ستاره‌های نقل فوتبال در روبه رو با این نمادها، تصویری روشن از چالشی اراعه می‌دهد که ورزش حرفه‌ای را در مرز بین رقابت ورزشی و فشارهای هویتی قرار داده است.

عکس العمل ستاره‌های مسلمان‌تبار به نمادهای هویتی

چند بازیکن نقل با پیشینه فرهنگی و دینی متفاوت، در سال‌های تازه با رویکرد متفاوت و انتقادی نسبت به منفعت گیری از نمادهای مرتبط با LGBT شناخته شده‌اند.

«نصیر مزراوی» بازیکن منچستریونایتد که سابقه وجود در بایرن مونیخ را دارد به گفتن بازیکن تیم ملی مراکش چندین دفعه اظهار کرده است تصمیم ورود به او گفت و گو‌های هویتی و سیاسی را ندارد و تمرکزش تنها بر فوتبال است. او در عکس العمل به سختی رسانه‌ای نیز پافشاری کرده می بود که مسائل فرهنگی و دینی، انتخاب‌های شخصی می باشند.

«سام مرسی» هافبک مصری ایپسویچ نیز در انگلیس چندین دفعه نسبت به تبدیل فوتبال به میدان نمایش‌های هویتی ابراز نگرانی کرده و حرف های است که بازیکن نباید ناچار شود درمورد موضوعاتی خارج از زمین فوتبال موضع‌گیری اجباری داشته باشد.

«مارک گی‌هی» کاپیتان کریستال پالاس دیگر بازیکنی است که با ملیت مصری تصمیم گرفت زیاد محکم روی مواضع دینی خود بایستد و در این چنین فضاهایی شرکت نکند و چندین دفعه پافشاری کرده است که فعالیت در زمین فوتبال نباید زیر سایه فشارهای سیاسی یا اجتماعی قرار گیرد.

نمونه مشهور: هندرسون و پیوستن به الاتفاق

هندرسون، کاپیتان اسبق لیورپول، زمان انتقال به الاتفاق عربستان او گفت: اگر پوشیدن بازوبند مورد حمایتبرخی گروه‌ها، به باورهای دینی میزبان یا هواداران توهین برداشت شود، هیچ زمان این چنین کاری نخواهم کرد.

این جمله هندرسون یکی از صریح‌ترین مواضع سال‌های تازه درمورد عدم تمایل به ورود به موضوعات سیاسی‌هویتی در فوتبال می بود.

این مواضع، در تضاد با رویکرد برخی ایالت‌ها و حتی کمپین‌های فرهنگی فعال در آمریکا قرار گرفت و فضای او گفت و گو را پیچیده‌تر کرد؛ به‌اختصاصی اکنون که شهرداری‌ها در برخی شهرها (از جمله سیاتل) تصمیم گرفته‌اند مسابقات ورزشی را با نام‌گذاری‌های اجتماعی یا سیاسی همراه کنند.

پیوند این ماجرا با جام جهانی ۲۰۲۶

برخی بازیکنان که در اروپا نسبت به منفعت گیری از نمادهای ایدئولوژیک عکس العمل نشان داده‌اند، پافشاری کرده‌اند که: فوتبال باید «بی‌طرف» بماند و هیچ بازیکنی نباید ناچار به منفعت گیری از نمادهای سیاسی یا هویتی شود و حتی مسابقات بین‌المللی باید از هرگونه سختی فرهنگی یا رسانه‌ای دور بماند.

به همین علت، گزارش‌های منتشرشده درمورد نام‌گذاری احتمالی مسابقه ایران مصر در سیاتل با محوریت Pride Match علتشده نوشته حساسیت‌های فرهنگی مجدد بر سر زبان‌ها بیفتد.

عکس العمل‌های متعدد بازیکنان، از مزراوی تا مرسی و هندرسون مشخص می کند که قسمت قابل‌توجهی از جامعه فوتبال نسبت به ورود نمادهای فرهنگی و هویتی به زمین مسابقه نگرانی دارد. آنان بر این باورند که فوتبال باید خارج از قطب‌بندی‌های فرهنگی، دور از اجبارهای رسانه‌ای، و مبتنی بر احترام به تنوع عقاید و فرهنگ‌های تیم‌ها اداره شود. در اغاز جام جهانی آمریکا، این او گفت و گو‌ها بیشتر از همیشه در مرکز دقت قرار گرفته و تصمیم‌های محلی، ازجمله تصمیم شهرداری‌ها، با حساسیت اختصاصی‌ای جستوجو خواهد شد.