سایه تضاد منافع بر سر گزینههای ریاست سازمان غذا و دارو؛ چالش وزیر بهداشت برای عبور از لابیهای اقتصادی

سایه تضاد منافع بر سر گزینههای ریاست سازمان غذا و دارو؛ چالش وزیر بهداشت برای عبور از لابیهای اقتصادی

سایه تضاد منافع بر سر گزینههای ریاست سازمان غذا و دارو؛ چالش وزیر بهداشت برای عبور از لابیهای اقتصادی, محمدرضا ظفرقندی، وزیر بهداشت و درمان، در روزهای اخیر در معرض تصمیمگیریهای حساس برای تکمیل تیم معاونان خود قرار دارد. انتخاب رئیس سازمان غذا و دارو به عنوان یکی از پرحاشیهترین و حساسترین سمتها، همچنان منتظر اعلام گزینه نهایی توسط وزیر است.

این تأخیر احتمالاً ناشی از موجهای لابی گستردهای است که از سوی بنگاههای اقتصادی قدرتمند و بازیگران دربهای گردان برای تأثیرگذاری بر فرآیند گزینش شکل گرفته است. تضاد منافع؛ ابزار ترور شخصیت یا معیار واقعی؟ در روزهای گذشته، نامهای محدود و انگشتشماری برای تصدی ریاست این سازمان در میان چهرههای سیاسی و رسانهای گردش داشته است.

یکی از شاخصههای اصلی که برخی طیفهای آشکار و لابیهای اقتصادی برای رد یا تایید گزینهها به کار میبرند، مسأله تضاد منافع است. نکته قابل تامل اینجاست که این واژه اکنون به بهانهای تبدیل شده تا توسط افرادی به کار رود که خود در گذشته، در زمان تصدی وزارت بهداشت یا ریاست سازمان غذا و دارو، از سرآمدان تضاد منافع محسوب میشدند و با سیاستگذاریهای مخدوش، صنعت دارو را به مرز نابودی رساندهاند.

اعتراف وزیر به تعارض منافع ساختاری وزیر بهداشت چندی پیش به این واقعیت اذعان کرد که هم وزارت بهداشت و هم سازمان غذا و دارو دچار تعارض منافع ساختاری هستند.

وی همچنین به فرآیند دربهای چرخان اشاره کرد که در آن افراد مسئول دارو بین صنعت، تشکلها و دولت در حال جابجایی مداوم بودند.

سابقه تاریک و امپراطوریهای منافع بر اساس شنیدهها و تحلیل رفتارهای اخیر، به نظر میرسد بازیگرانی که در گذشته برای خود امپراطوریهایی با دیوارهای بلند در سازمان غذا و دارو ساخته بودند و با تصمیمهای منفعتطلبانه، رانتهای کلان را به ثمر رساندند، اکنون با چماق تضاد منافع در حال ترور شخصیت گزینههای پیشنهادی هستند.

لابیگری در لباس مبارزه با فساد بازیکنان و صاحبان منافعی که اکنون در بخش خصوصی فعال هستند و خود در نوعی تضاد منافع قرار دارند، تلاش میکنند با فریب دادن افکار عمومی و فشار بر فرآیند تصمیمگیری، گزینههای مورد نظر خود را به منصه بیاورند. این رویه نشاندهنده تمایل به بازتولید سیستم دربهای گردان است که سالها نظام دارویی کشور را فلج کرده بود.

انتظارات از تصمیم نهایی وزیر بهداشت دور از انتظار است که ظفرقندی با پیشینه و اعتبار مدیریتی خود، فردی را بر مسند ریاست سازمان غذا و دارو بنشاند که مورد تایید این لابیهای فاسد باشد.

با توجه به حساسیت بالا این سمت که کوچکترین خطا در سیاستگذاری میتواند سلامت میلیونها انسان را تهدید کند، انتظار میرود وزیر بهداشت علاوه بر برگزیدن یک مدیر با لیاقت و متعهد، گامهای اساسی برای بازسازی نظام غذا و دارو، تعیین تکلیف اساسنامه سازمان، تقویت نقش رگولاتوری و شفافسازی گسترده در این عرصه بردارد. این اقدامات میتواند مرهمی بر زخمهای عمیق نظام دارویی کشور باشد.