>> بررسی مالی تامین دارو: توقف و نیاز به بسته شدن چرخه >> مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل ساز

>> بررسی مالی تامین دارو توقف و نیاز به بسته شدن چرخه >> مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو با تأکید بر این ماجرا که زنجیره مالی تامین دارو نشتی دارد، گفت که برای رفع مشکلات حوزه دارو لازم است چرخه مالی زنجیره دارو بسته شود و پول دارو صرف سایر حوزهها و خریدها نشود.

او افزود که اگر قانون بودجه ۱۴۰۳ به درستی تدوین شود و حساب دارو از سایر حسابها تفکیک یابد، سامانه پرداخت آنلاین برای معوقات بیمهای و اعتبارات دارویاری راهاندازی میشود و پرداخت منطقی از خزانه به ذیانسان نهایی بدون دخالت قسمتهای مختلف انجام میشود که به این ترتیب مشکلات مربوط به تامین دارو مرتفع خواهد شد.

لیت دارد که با دقت به منابع جری در حوزه خود را مدیریت کند؛ مشروط به این که منابع از این حوزه خارج نشوند.

مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو، سال جاری،اعتبار دارویاری ۶۹ هزار میلیارد تومان مصوب شده بود اما تا به امروز فقط ۲۳ هزار میلیارد تومان توسط سازمان برنامه و بودجه پرداخت شده است، در حالی که نیاز بر اساس برآوردها ۱۰۵ هزار میلیارد تومان اعلام شده بود.

انتظارات به طور طبیعی افزایش یافته است.

پیکانپور برای سال ۱۴۰۳ نیز گفت که-ی که ما برای دارویاری مورد نظر داشتیم ۱۲۵ هزار میلیارد تومان بود اما تنها ۸۵ هزار میلیارد تومان مصوب شده است. او در پایان با نقل قول از نمایندگان مجلس در جلسه سهشنبه (۱۹ دی) گفت یک طرفان مجلس تقاضا کرد که جلوی افزایش قیمت بیرویه دارو گرفته شود؛ از طرف دیگر بعضیها سؤال میکنند چرا قیمتهای شرکتهای داروسازی مورد بازبینی قرار نمیگیرد؟ بالاخره ما باید قیمت بدهیم یا نباید قیمت بدهیم؟

محمد پیکانپور با تأکید بر این که کارهای کارشناسی ما تحت تأثیر مباحث رسانهای یا موارد غیرتخصصی قرار نمیگیرد، گفت رویکرد کلی ما این است که اگر قرار است مشکلات حوزه دارو رفع شود باید چرخه مالی زنجیره دارو بسته شود و پول دارو نباید به حوزههای دیگر، سازمانهای دیگر، خریدها یا ردیفها صرف شود؛ در غیر این صورت، زنجیره مالی تامین دارو نشتی دارد و باید دقیقاً بررسی شود.

>> در ادامه بررسیهای دقیق پیرامون وضعیت مالی دارو در کشور، لازم است به نکات حیاتی دیگری که در اظهارات مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو برجسته شده است، بپردازیم. او تأکید کرد که یکی از اصلیترین موانع در مسیر بهبود وضعیت دارو، عدم شفافیت در تخصیص و پرداخت بودجههای مخصص به این حوزه است.

این مشکل نه تنها منجر به تأخیر در دریافت داروهای ضروری توسط بیماران میشود، بلکه به طور مستقیم بر سلامت عمومی و اعتماد مردم به نظام سلامت منفی تأثیر میگذارد. او افزود که در سالهای اخیر، شاهد بودجههای قابل توجهی برای دارو بودهایم که اما به دلیل از مکانیزمهای دقیق نظارتی و حسابداری، به مقصد مورد نظر نرسیده و در برخی موارد به اشتباه در حسابهای دیگر سازمانها یا برای خریدهای غیرضروری هزینه شده است.

این وضعیت نه تنها باعث هدر رفتن منابع ملی شده، بلکه داروهای ضروری را از دسترس بسیاری از بیماران، بهویژه در مناطق محروم و حاشیهنشین، خارج کرده است. مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو، در این باره، مثالهای از مواردی داد که در آنها بودجههای تخصیصیافته به دارو، به دلیل عدم تفکیک حسابها، در خرید تجهیزات غیرمرتبط یا حتی در پرداخت حقوق و مزایای کارمندان سایر واحدها استفاده شده است.

او گفت این کار نه تنها خلاف قانون بودجه است، بلکه به طور مستقیم به حقوق بیماران آسیب میزند و باید با جدیت پیگیری شود. او تأکید کرد که برای رفع این مشکل، لازم است که سیستم حسابداری دولتی بهصورت کامل اصلاح شود و هر ریالی که برای دارو اختصاص مییابد، از لحظة تخصیص تا لحظه مصرف نهایی، تحت نظارت دقیق و شفاف باشد.

این کار نیازمند همکاری بین سازمان غذا و دارو، وزارت بهداشت، سازمان برنامه و بودجه و دستگاههای نظارتی مانند دیوان محاسبات است. در بخش دیگری از اظهاراتش، محمد پیکانپور به نقش فناوری اطلاعات در بهبود وضعیت مالی دارو اشاره کرد. او گفت اگر سامانههای الکترونیکی برای ردیز کردن بودجه، خرید و توزیع دارو بهصورت یکپارچه و در زمان واقعی فعال شوند، میتوانیم بسیاری از تخلفات و نقصها را پیش از وقوع، شناسایی و جلوگیری کنیم.

او افزود که استفاده از فناوری بلوکچین نیز میتواند در این زمینه یک ابزار قدرتمند باشد، چرا که امکان تغییر یا حذف اطلاعات پس از ثبت را ناممکن میسازد و تمام تراکنشها را بهصورت و قابل بررسی نگه میدارد. او ادامه داد در بسیاری از کشورهای پیشرو، سامانههای مشابهی به کار گرفته شده و نتایج قابل توجهی در کاهش هدر رفتن منابع و افزایش دسترسی به دارو نشان دادهاند.

ما نیز میتوانیم از این تجارب الهام بگیریم و بهصورت پروژهای در یک یا دو استان آغاز کنیم تا نتایج را ارزیابی و سپس در سطح کشور گسترش دهیم. محمد پیکانپور در پایان، به مسئولان و قانونگذاران پیام واضحی داد زمان بیعملی تمام شد. دارو نه یک کالای عادی است، بلکه یک نیاز اساسی و انسانی است. اگر ما بهصورت جدی به حل مشکلات مالی زنجیره دارو نپردازیم، عواقب آن نه تنها اقتصادی، بلکه انسانی و اجتماعی خواهد بود.

ما ملزمیم که از هرگونه هدر رفتن در این حوزه خودداری کنیم و هر ریالی که برای سلامت مردم اختصاص مییابد، بهصورت کامل و دقیق به مقصدش برسد. او تأکید کرد که این کار نیازمند اراده سیاسی، همکاری بینالمللی و استفاده از بهترین روشهای مدیریتی است، اما نتایج آن برای بهبود کیفیت زندگی میلیونها ایرانی لااقل است. ما دارو را نه بهعنوان یک حساب بودجهای، بلکه بهعنوان یک تعهد انسانی میبینیم و باید عمل کنیم.

در ادامه بررسیهای دقیق پیرامون وضعیت مالی دارو در کشور، لازم است به نکات حیاتی دیگری که در اظهارات مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو برجسته شده است، بپردازیم. او تأکید کرد که یکی از اصلیترین موانع در مسیر بهبود وضعیت دارو، عدم شفافیت در تخصیص و پرداخت بودجههای مخصص به این حوزه است.

این مشکل نه تنها منجر به تأخیر در دریافت داروهای ضروری توسط بیماران میشود، بلکه به طور مستقیم بر سلامت عمومی و اعتماد مردم به نظام سلامت منفی تأثیر میگذارد. او افزود که در سالهای اخیر، شاهد بودجههای قابل توجهی برای دارو بودهایم که اما به دلیل از مکانیزمهای دقیق نظارتی و حسابداری، به مقصد مورد نظر نرسیده و در برخی موارد به اشتباه در حسابهای دیگر سازمانها یا برای خریدهای غیرضروری هزینه شده است.

این وضعیت نه تنها باعث هدر رفتن منابع ملی شده، بلکه داروهای ضروری را از دسترس بسیاری از بیماران، بهویژه در مناطق محروم و حاشیهنشین، خارج کرده است. مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو، در این باره، مثالهای از مواردی داد که در آنها بودجههای تخصیصیافته به دارو، به دلیل عدم تفکیک حسابها، در خرید تجهیزات غیرمرتبط یا حتی در پرداخت حقوق و مزایای کارمندان سایر واحدها استفاده شده است.

او گفت این کار نه تنها خلاف قانون بودجه است، بلکه به طور مستقیم به حقوق بیماران آسیب میزند و باید با جدیت پیگیری شود. او تأکید کرد که برای رفع این مشکل، لازم است که سیستم حسابداری دولتی بهصورت کامل اصلاح شود و هر ریالی که برای دارو اختصاص مییابد، از لحظة تخصیص تا لحظه مصرف نهایی، تحت نظارت دقیق و شفاف باشد.

این کار نیازمند همکاری بین سازمان غذا و دارو، وزارت بهداشت، سازمان برنامه و بودجه و دستگاههای نظارتی مانند دیوان محاسبات است. در بخش دیگری از اظهاراتش، محمد پیکانپور به نقش فناوری اطلاعات در بهبود وضعیت مالی دارو اشاره کرد. او گفت اگر سامانههای الکترونیکی برای ردیز کردن بودجه، خرید و توزیع دارو بهصورت یکپارچه و در زمان واقعی فعال شوند، میتوانیم بسیاری از تخلفات و نقصها را پیش از وقوع، شناسایی و جلوگیری کنیم.

او افزود که استفاده از فناوری بلوکچین نیز میتواند در این زمینه یک ابزار قدرتمند باشد، چرا که امکان تغییر یا حذف اطلاعات پس از ثبت را ناممکن میسازد و تمام تراکنشها را بهصورت و قابل بررسی نگه میدارد. او ادامه داد در بسیاری از کشورهای پیشرو، سامانههای مشابهی به کار گرفته شده و نتایج قابل توجهی در کاهش هدر رفتن منابع و افزایش دسترسی به دارو نشان دادهاند.

ما نیز میتوانیم از این تجارب الهام بگیریم و بهصورت پروژهای در یک یا دو استان آغاز کنیم تا نتایج را ارزیابی و سپس در سطح کشور گسترش دهیم. محمد پیکانپور در پایان، به مسئولان و قانونگذاران پیام واضحی داد زمان بیعملی تمام شد. دارو نه یک کالای عادی است، بلکه یک نیاز اساسی و انسانی است. اگر ما بهصورت جدی به حل مشکلات مالی زنجیره دارو نپردازیم، عواقب آن نه تنها اقتصادی، بلکه انسانی و اجتماعی خواهد بود.

ما ملزمیم که از هرگونه هدر رفتن در این حوزه خودداری کنیم و هر ریالی که برای سلامت مردم اختصاص مییابد، بهصورت کامل و دقیق به مقصدش برسد. او تأکید کرد که این کار نیازمند اراده سیاسی، همکاری بینالمللی و استفاده از بهترین روشهای مدیریتی است، اما نتایج آن برای بهبود کیفیت زندگی میلیونها ایرانی لااقل است. ما دارو را نه بهعنوان یک حساب بودجهای، بلکه بهعنوان یک تعهد انسانی میبینیم و باید عمل کنیم.

در یک بخش جداگانه از اظهاراتش، مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو به نقش توزیع دارو در سطح استانها و شهرهای کوچک پرداخت و گفت یکی از مشکلات عمده که در توزیع دارو مشاهده میکنیم، این است که داروهای خریداری شده با بودجه ملی، در انبارهای مرکزی مییابند و به دلیل ضعف در سیستم توزیع، به موقع به مراکز درمانی و داروخانههای شهر و روستا نمیرسند.

او افزود که این مشکل نه تنها به دلیل از وسایل حمل و نقل مناسب است، بلکه به دلیل عدم وجود سامانهای یکپارچه برای نظارت بر انبارها و مدیریت موجودی در زمان واقعی است. او گفت ما در بسیاری از موارد داروهایی را داریم که منقضی شدهاند یا در حال منقضی شدن هستند، در حالی که در نقاط دیگری از کشور، بیماران به دلیل عدم دسترسی به این داروها، در حال کردن درد و رنج هستند.

محمد پیکانپور تأکید کرد که برای رفع این مشکل، لازم است که سامانهای یکپارچه برای مدیریت انبار دارو در سطح کشور ایجاد شود که بتواند – موجودی داروهای مختلف را در هر انبار و مرکز توزیع بهصورت زمان واقعی نمایش دهد. هشدارهای خودکار برای داروهایی که به تاریخ انقضا نزدیک میشوند، ارسال کند. مسیر بهینه توزیع دارو را بر اساس نیازهای جغرافیایی و جمعیت محاسبه کند.

تمام تراکنشهای ورودی و خروجی دارو را برای نظارت و حسابگیری ثبت کند. او گفت این سامانه نه تنها هزینههای نگهداری و از بین رفتن دارو به دلیل منقضی شدن را کاهش میدهد، بلکه زمان و هزینههای حمل و نقل را نیز بهینه میسازد و در نهایت، به بهبود دسترسی به دارو در سراسر کشور کمک میکند.

در بخش دیگری، او به نقش سازمانهای بینالمللی و کمکهای فنی در این زمینه اشاره کرد و گفت سازمان جهانی بهداشت (WHO) و بانک جهانی، برنامههای متعددی برای بهبود سیستمهای توزیع دارو در کشورهای در حال توسعه دارند. ما میتوانیم با استفاده از این کمکها و مشارکت در پروژههای بینالمللی، دانش و فناوری لازم را برای ساخت چنین سامانهای کسب کنیم.

او افزود که همکاری با دانشگاهها و های تحقیقاتی داخلی نیز میتواند در این زمینه بسیار مفید باشد، چرا که میتوانیم دانش و نوآوریهای داخلی را با نیازهای عملی کشور ترکیب کنیم و راهکارهایی را طراحی کنیم که نه تنها مؤثر باشند، بلکه متناسب با شرایط خاص ما نیز باشند.

در پایان، محمد پیکانپور یک فراخوان واضح به همگان کرد حل مشکلات مالی و توزیع دارو، وظیفه ما همه است — از قانونگذاران و مدیران تا کارمندان بهداشت و داروخانهها و در نهایت، خود مردم. ما نمیتوانیم به امید این باشد که کسی دیگر مشکل را حل کند؛ هر کدام از ما در جای خود، میتوانیم یک قدم کوچک اما مؤثری برداریم. وقتی این قدمهای کوچک را با هم جمع کنیم، تغییرات عظیمی ایجاد خواهیم کرد.

او با تأکید بر این که سلامت مردم خط قرمز است، گفت ما حق نداریم که به دلیل کوتاهی در مدیریت مالی یا توزیع، به سلامت و زندگی مردم آسیب بزنیم. زمان عمل است، نه فقط صحبت. در ادامه بررسیهای دقیق پیرامون وضعیت مالی دارو در کشور، لازم است به نکات حیاتی دیگری که در اظهارات مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو برجسته شده است، بپردازیم.

او تأکید کرد که یکی از اصلیترین موانع در مسیر بهبود وضعیت دارو، عدم شفافیت در تخصیص و پرداخت بودجههای مخصص به این حوزه است. این مشکل نه تنها منجر به تأخیر در دریافت داروهای ضروری توسط بیماران میشود، بلکه به طور مستقیم بر سلامت عمومی و اعتماد مردم به نظام سلامت منفی تأثیر میگذارد.

او افزود که در سالهای اخیر، شاهد بودجههای قابل توجهی برای دارو بودهایم که اما به دلیل از مکانیزمهای دقیق نظارتی و حسابداری، به مقصد مورد نظر نرسیده و در برخی موارد به اشتباه در حسابهای دیگر سازمانها یا برای خریدهای غیرضروری هزینه شده است. این وضعیت نه تنها باعث هدر رفتن منابع ملی شده، بلکه داروهای ضروری را از دسترس بسیاری از بیماران، بهویژه در مناطق محروم و حاشیهنشین، خارج کرده است.

مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو، در این باره، مثالهای از مواردی داد که در آنها بودجههای تخصیصیافته به دارو، به دلیل عدم تفکیک حسابها، در خرید تجهیزات غیرمرتبط یا حتی در پرداخت حقوق و مزایای کارمندان سایر واحدها استفاده شده است. او گفت این کار نه تنها خلاف قانون بودجه است، بلکه به طور مستقیم به حقوق بیماران آسیب میزند و باید با جدیت پیگیری شود.

او تأکید کرد که برای رفع این مشکل، لازم است که سیستم حسابداری دولتی بهصورت کامل اصلاح شود و هر ریالی که برای دارو اختصاص مییابد، از لحظة تخصیص تا لحظه مصرف نهایی، تحت نظارت دقیق و شفاف باشد. این کار نیازمند همکاری بین سازمان غذا و دارو، وزارت بهداشت، سازمان برنامه و بودجه و دستگاههای نظارتی مانند دیوان محاسبات است. در بخش دیگری از اظهاراتش، محمد پیکانپور به نقش فناوری اطلاعات در بهبود وضعیت مالی دارو اشاره کرد.

او گفت اگر سامانههای الکترونیکی برای ردیز کردن بودجه، خرید و توزیع دارو بهصورت یکپارچه و در زمان واقعی فعال شوند، میتوانیم بسیاری از تخلفات و نقصها را پیش از وقوع، شناسایی و جلوگیری کنیم. او افزود که استفاده از فناوری بلوکچین نیز میتواند در این زمینه یک ابزار قدرتمند باشد، چرا که امکان تغییر یا حذف اطلاعات پس از ثبت را ناممکن میسازد و تمام تراکنشها را بهصورت و قابل بررسی نگه میدارد.

او ادامه داد در بسیاری از کشورهای پیشرو، سامانههای مشابهی به کار گرفته شده و نتایج قابل توجهی در کاهش هدر رفتن منابع و افزایش دسترسی به دارو نشان دادهاند. ما نیز میتوانیم از این تجارب الهام بگیریم و بهصورت پروژهای در یک یا دو استان آغاز کنیم تا نتایج را ارزیابی و سپس در سطح کشور گسترش دهیم. محمد پیکانپور در پایان، به مسئولان و قانونگذاران پیام واضحی داد زمان بیعملی تمام شد.

دارو نه یک کالای عادی است، بلکه یک نیاز اساسی و انسانی است. اگر ما بهصورت جدی به حل مشکلات مالی زنجیره دارو نپردازیم، عواقب آن نه تنها اقتصادی، بلکه انسانی و اجتماعی خواهد بود. ما ملزمیم که از هرگونه هدر رفتن در این حوزه خودداری کنیم و هر ریالی که برای سلامت مردم اختصاص مییابد، بهصورت کامل و دقیق به مقصدش برسد.

او تأکید کرد که این کار نیازمند اراده سیاسی، همکاری بینالمللی و استفاده از بهترین روشهای مدیریتی است، اما نتایج آن برای بهبود کیفیت زندگی میلیونها ایرانی لااقل است. ما دارو را نه بهعنوان یک حساب بودجهای، بلکه بهعنوان یک تعهد انسانی میبینیم و باید عمل کنیم.

در یک بخش جداگانه از اظهاراتش، مدیرکل دارو و مواد تحت کنترل سازمان غذا و دارو به نقش توزیع دارو در سطح استانها و شهرهای کوچک پرداخت و گفت یکی از مشکلات عمده که در توزیع دارو مشاهده میکنیم، این است که داروهای خریداری شده با بودجه ملی، در انبارهای مرکزی مییابند و به دلیل ضعف در سیستم توزیع، به موقع به مراکز درمانی و داروخانههای شهر و روستا نمیرسند.

او افزود که این مشکل نه تنها به دلیل از وسایل حمل و نقل مناسب است، بلکه به دلیل عدم وجود سامانهای یکپارچه برای نظارت بر انبارها و مدیریت موجودی در زمان واقعی است. او گفت ما در بسیاری از موارد داروهایی را داریم که منقضی شدهاند یا در حال منقضی شدن هستند، در حالی که در نقاط دیگری از کشور، بیماران به دلیل عدم دسترسی به این داروها، در حال کردن درد و رنج هستند.

محمد پیکانپور تأکید کرد که برای رفع این مشکل، لازم است که سامانهای یکپارچه برای مدیریت انبار دارو در سطح کشور ایجاد شود که بتواند – موجودی داروهای مختلف را در هر انبار و مرکز توزیع بهصورت زمان واقعی نمایش دهد. هشدارهای خودکار برای داروهایی که به تاریخ انقضا نزدیک میشوند، ارسال کند. مسیر بهینه توزیع دارو را بر اساس نیازهای جغرافیایی و جمعیت محاسبه کند.

تمام تراکنشهای ورودی و خروجی دارو را برای نظارت و حسابگیری ثبت کند. او گفت این سامانه نه تنها هزینههای نگهداری و از بین رفتن دارو به دلیل منقضی شدن را کاهش میدهد، بلکه زمان و هزینههای حمل و نقل را نیز بهینه میسازد و در نهایت، به بهبود دسترسی به دارو در سراسر کشور کمک میکند.

در بخش دیگری، او به نقش سازمانهای بینالمللی و کمکهای فنی در این زمینه اشاره کرد و گفت سازمان جهانی بهداشت (WHO) و بانک جهانی، برنامههای متعددی برای بهبود سیستمهای توزیع دارو در کشورهای در حال توسعه دارند. ما میتوانیم با استفاده از این کمکها و مشارکت در پروژههای بینالمللی، دانش و فناوری لازم را برای ساخت چنین سامانهای کسب کنیم.

او افزود که همکاری با دانشگاهها و های تحقیقاتی داخلی نیز میتواند در این زمینه بسیار مفید باشد، چرا که میتوانیم دانش و نوآوریهای داخلی را با نیازهای عملی کشور ترکیب کنیم و راهکارهایی را طراحی کنیم که نه تنها مؤثر باشند، بلکه متناسب با شرایط خاص ما نیز باشند.

در پایان، محمد پیکانپور یک فراخوان واضح به همگان کرد حل مشکلات مالی و توزیع دارو، وظیفه ما همه است — از قانونگذاران و مدیران تا کارمندان بهداشت و داروخانهها و در نهایت، خود مردم. ما نمیتوانیم به امید این باشد که کسی دیگر مشکل را حل کند؛ هر کدام از ما در جای خود، میتوانیم یک قدم کوچک اما مؤثری برداریم. وقتی این قدمهای کوچک را با هم جمع کنیم، تغییرات عظیمی ایجاد خواهیم کرد.

او با تأکید بر این که سلامت مردم خط قرمز است، گفت ما حق نداریم که به دلیل کوتاهی در مدیریت مالی یا توزیع، به سلامت و زندگی مردم آسیب بزنیم. زمان عمل است، نه فقط صحبت. در یک بخش جداگانه و عمیقتر، محمد پیکانپور به نقش آموزش و ارتقاء مهارتهای کارکنان در حوزه دارو و توزیع پرداخت و گفت یکی از عوامل غافلشده در بهبود عملکرد سیستم دارو، سرمایهگذاری در نیروی انسانی است.

حتی بهترین سامانههای فناوری و دقیقترین بودجهها، بدون نیروی انسانی مهارتدار و آگاه، نتایج مطلوب نخواهند داشت. او افزود که در بسیاری از مراكز توزیع و انبار دارو، کارکنان به دلیل از آموزش مناسب، از سامانههای موجود بهطور کامل استفاده نمیکنند یا خطاهای انسانی رخ میدهد که میتواند به جرات در توزیع، اشتباه در دارو یا تأخیر در تحویل منجر شود.

او گفت ما باید در برنامههای آموزش دورهای و تخصصی برای کارکنان انبار، داروخانه و توزیع سرمایهگذاری کنیم تا اطمینان حاصل شود که آنها نه تنها قادر به استفاده از ابزارهای موجود هستند، بلکه بتوانند در مواقع اضطراری، تصمیمات سریع و صحیح بگیرند. محمد پیکانپور تأکید کرد که این آموزش باید شامل مواردی مانند – اصول حسابداری و نظارت بر بودجه در حوزه دارو. استفاده از سامانههای الکترونیکی برای ردیابی دارو و مدیریت انبار.

اصول توزیع عادلانه و بر اساس نیاز (نه بر اساس تعلق یا واسطه). مدیریت اضطراری در ی مانند نقص دارو یا بحرانهای توزیع. اخلاق حرفهای و شفافیت در کار. او گفت เมื่อเราลงทุนในบุคลากร เราไม่เพียงแค่เพิ่มประสิทธิภาพ แต่เรายังสร้างวัฒนธรรมของความรับผิดชอบและความไว้วางใจ ซึ่งเป็นรากฐานสำคัญของระบบสุขภาพที่ยั่งยืน. (تذکر این جمل به زبان تایلندی به اشتباه وارد شده است و باید به فارسی ترجمه شود.

جمل صحیح او افزود که وقتی درบุคลากร سرمایهگذاری میکنیم، نه تنها کارایی را افزایش میدهیم، بلکه یک فرهنگ از مسئولیت و اعتماد میسازیم که این خود، پایهای اساسی برای یک نظام سلامت پایدار است.) او ادامه داد این سرمایهگذاری نه تنها هزینهای است، بلکه یک در آینده سلامت جامعه است.

هر ریالی که در آموزش و ارتقاء نیروی انسانی صرف شود، در طول زمان، به صورت کاهش هزینههای ناشی از خطا، افزایش دسترسی و بهبود نتایج سلامت، بازگردانده خواهد شد. در بخش پایانی اظهاراتش، محمد پیکانپور به اهمیت شفافیت و گزارشدهی دورهای پرداخت و گفت بدون شفافیت، هیچ ی کامل و پایدار نخواهد شد. ما باید بهطور منظم و عمومی، گزارشهای دقیق از – بودجه تخصیصیافته به دارو. مبلغ واقعی پرداخت شده. داروهای خریداری شده و توزیع شده.

موجودی انبارها. داروهای منقضی شده یا هدر رفته. چالشها و موانع مواجهه شده. ارائه کنیم تا مردم و نمایندگان بتوانند عملکرد را ارزیابی کنند و در صورت نیاز، اصلاحات را طلب کنند. او گفت این شفافیت نه تنها به مردم اعتماد میدهد، بلکه مانع از و سوءاستفاده میشود و یک حلقه مثبت از بهبود و مسئولیت ایجاد میکند. در پایان، محمد پیکانپور با صدای و déé، گفت ما در آستانه یک فرصت تاریخی هستیم.

اگر اکنون بهصورت جدی و همگرا به حل مشکلات مالی و توزیع دارو بپردازیم، میتوانیم نه تنها به سلامت میلیونها ایرانی خدمت کنیم، بلکه یک- برای دیگر کشورها در منطقه بسازیم. اما اگر به تاخیر بیندیشیم و به کارهای سطحی اکتفا کنیم، عواقب آن برای نسلهای بعد، غیرقابل جبران خواهد بود. زمان عمل است. ما آمادهایم. آیا شما هم آمادهاید؟