راز پنهان اربعین: بیعت زنان با زینب (س)؛ کلید احیای تمدن مهدوی

راز پنهان اربعین: بیعت زنان با زینب (س)؛ کلید احیای تمدن مهدوی

الهیات اربعین از نگاه زینب (س)

خبردار – داود منافی‌پور، دبیر مجمع جهانی حضرت علی اصغر (ع)، در یادداشتی راهبردی به مناسبت آستانه اربعین حسینی، نگرشی نوین و عمیق به معنویت این ایام ارائه می‌دهد. او با بازخوانی الهیات اربعین، حضرت زینب کبری (س) را محور اصلی و «صاحب اربعین» معرفی کرده و راز قدرت‌سازِ بیعت زنان با ایشان را، سرآغازی برای احیای تمدن مهدوی می‌داند.

راز پنهان اربعین: بیعت زنان با زینب (س)؛ کلید احیای تمدن مهدوی

بسم الله الرحمن الرحیم

زن، تجلی‌گاه لطافت، پاکی و حیات است؛ نماد ذات بهجت و مظهر اسم الهی «یا لطیف». در ایامی که شوق زیارت کربلا جان‌های بسیاری را به سوی خود می‌کشاند، پرسشی بنیادین در عرصه جهانی مطرح می‌شود: چرا میلیون‌ها انسان، سیاه‌پوش و رنج‌کشیده، میلیاردها قدم در مسیری هم‌سنگ تاریخ برداشته‌اند تا به شهری برسند که کربلا نام دارد؟

امروز دیگر نام «اربعین» در پرده‌ی ابهام پنهان نیست. این پدیده‌ای جهانی، با حضور اقوام و ملت‌های گوناگون، نام کربلا، امام حسین (ع) و اربعین را به عنوان نمادی از تمدنی اصیل و پویا در ذهن و زبان جهانیان تثبیت کرده است. اربعین، میثاقی آخرالزمانی است که آگاهی و بصیرت را به حقیقت عاشورا گره می‌زند و در حال شکوفایی است.

آتش‌فشانی در نهان، انفجاری در بیداری

در این اشتعال آخرالزمانی، نیرویی عظیم و نهفته در حال آزادسازی است. همان‌گونه که آتشفشان پیش از فوران، زمین را می‌لرزاند، اربعین نیز نشانه‌های حضور خود را نشان می‌دهد. بغضی دیرینه در گلوی این ایام پیچیده است تا راه را برای رهایی و سیراب شدن تشنگان حقیقت هموار سازد.

راز این نیرو، این عشق و این بغض چیست؟ این پرسش بزرگ، همان گمشده‌ای است که در طول تاریخ، قدر و مقامش ناشناخته مانده است. اگر این سرّ عظیم از دل این اجتماع تمدنی بیرون آید، پیام اربعین که زنده‌کننده‌ی پیام عاشورا است، به وضوح جلوه‌گر شده و عقل را به تأمل و قلب را به رقت وامی‌دارد.

زینب (س); حقیقتِ اربعین

بازگشت حضرت زینب کبری (س) به کربلا، همراه با دختران پیامبر (ص) پس از چهل روز اسارت و مصائب بیدادگرانه، حقیقتِ شهادت امام حسین (ع) را در تاریخ جاودانه ساخت و نقشه‌های شوم یزیدیان را نقش بر آب کرد. با این پیروزی معنوی، مسیر هدایت از جهالت به سمت عقلانیت گشوده شد.

از اربعین اول، سیر هدایت انسان‌های سرگردان، به سوی حضرت عقیله‌ی بنی‌هاشم معطوف گردید. ایمان مؤمن به میثاق زیارت اربعین گره خورده و نشانه‌ی بلوغ ایمانی او، فهمِ رسالتِ حضرت زینب (س) در این ایام است. آری، راز این نام در همین حقیقت نهفته است: زینب کبری (س)، حقیقتِ اربعین است.

علمِ پیروزی و توفیق نهضت حسینی، در دستان مبارک ایشان قرار گرفت تا الگویی کامل برای انسان‌ها، به ویژه بانوان باشد. اربعین، کارنامه‌ای درخشان از استقامت زن برای زنده نگه داشتن کربلاست.

اگر زینب نبود…

حضرت زینب (س) به زنان آموخت که اگر در میدان نمی‌آمدند، حسین (ع) و کربلا در کربلا محبوس می‌ماند و رسالت همه‌ی پیامبران، از جمله نبوت و ولایت علوی، فراموش می‌شد. این راز بزرگ و مهجور، اگر وجود نداشت، مسیر هدایت بشر به ویرانه‌های ناکجاآباد می‌رفت و ارزش‌هایی چون توحید، نبوت و امامت از بین می‌رفت و عدالت زیر پای سفاکت مدفون می‌شد.

رسالت تمام انبیاء به حضرت خاتم‌الانبیا ختم شد و رسالت آن حضرت به «أنا من حسین» رسید. قیام امام حسین (ع) مدیون استقامت و «رسالت اولین و آخرین پیامبر زن»، یعنی زینب کبری (س) است.

جایگاه زن در ظهور

اکنون پرسش اساسی این است: جایگاه آن احیاگر تمدن حسینی و آن نجات‌بخش کربلا در اربعین امروز کجاست؟ چرا نام «صاحب میقات اربعین» کمتر شنیده می‌شود؟ زمان آن رسیده که نام مبارک این اسطوره‌ی حیات‌بخش، در اربعین به ظهور برسد. باید جایی که نام اربعین برده می‌شود، نام مقدس خاتون دوسرا، حضرت زینب (س)، نیز طنین‌انداز شود.

تسری و رفعت نام ایشان، نشانه‌ی ظهوری در خور شأن اوست. اگر این قدر مهجور بماند، اربعین به اوج قدرت خود نخواهد رسید. حضور باطنی این عظیم‌العظماء باید به ظهور تام برسد تا همه دست اضطرار به سوی «عقیله» دراز کنند و به «وحدتِ نیاز به منجی» برسند.

بیعت زنان؛ کلید نهایی

الهیات اربعین، زن‌محور است و زن در ظهور نقش کلیدی دارد. اربعین سالیانی است که متوقف بر ظهور تامِ زن است. سازوکار زمینه‌سازی ظهور، در دستان زنی است که با بیعت با زینب کبری (س)، راز قدرت خود را در احیاگری کربلا می‌یابد.

اگر این رسالت برای زنان تبیین شود، دگرگونی معرفت‌شناختی «زن برای زن» رقم می‌خورد. قدرت عشق و احیاگریِ آن‌ها، که به قدرت ربوبی متصل است، کشف شده و راز کشش زیارت اربعین که از آتش محبت زینب (س) به حسین (ع) نشأت می‌گیرد، آشکار می‌گردد.

علت فاعلی ظهور، حضرت زینب (س) است؛ عشقی که بار امانت حقانیت و مظلومیت را در چهل منزل زمانی به کربلا رساند. الهیات اربعین بانوگراست و تا زنان به عرصه زمینه‌سازی نیایند و تا نام مبارک عقیله‌ی بنی‌هاشم در اربعین و عالم ظهور نیابد، ظهور اتفاق نمی‌افتد.

«لَقَدْ کُنْتَ فِی غَفْلَةٍ مِنْ هَٰذَا فَکَشَفْنَا عَنْکَ غِطَاءَکَ فَبَصَرُکَ الْیَوْمَ حَدِیدٌ.»