بحران کادر فنی شمشیربازی سابر: چالش رهبری در برابر تصمیمات فدراسیون و مزیتهای پاکدامن

بحران کادر فنی شمشیربازی سابر چالش رهبری در برابر تصمیمات فدراسیون و مزیتهای پاکدامن, به گزارش خبرنگار خبردار، ورود محمد رهبری به کادر فنی تیم ملی شمشیربازی اسلحه سابر تا این لحظه به سه ماه هم نرسیده است، با این حال این مربی جوان اخیراً با ابراز گلهمندی، انتقاداتی را نسبت به فدراسیون و تصمیمات ریاست آن مطرح کرده که برخی مربوط به دوران پیش از آغاز همکاری وی میشود.

یبانی ندارم اما بازیکن مربی شخصی دارد، سخنان انتقادی محمد رهبری را منعکس کرده است.

ه علی پاکدامن، در اعزامهای اخیر تیم ملی به مسابقات جام جهانی و گرندپری حضور داشته است.

این همراهی اما از نظر مربی تیم ملی خوشایند نبوده و فدراسیون را متهم به رویه غیراصولی کرده است. سرمربی و همتیمی سابق، خاری در چشم مربی امروز محمد رهبری در ۱۲ آبان ۱۴۰۳ به عنوان مربی تیم ملی اسلحه سابر منصوب شد، در حالی که فدراسیون پیش از آن با امین قربانی برای همکاری به عنوان مربی شخصی علی پاکدامن قرارداد بسته بود.

رهبری با علم به این موضوع، مسئولیت هدایت تیم را بر عهده گرفت، اما تعداد معدود اعزامها، اعمال شرایط اختصاصی برای پاکدامن و حضور قربانی در ترکیب اعزامی، باعث بروز چالش شده و او را روبروی رئیس فدراسیون قرار داده است.

محمد رهبری که تا دیروز همتیمی علی پاکدامن بود، امروز به عنوان مربی تیم ملی انتقاداتی را مطرح کرده که مربوط به شرایط اختصاصی او میشود گزینه رئیس او را محکوم به ناتوانی مدیریتی کرد رهبری با بیان اینکه اگر قرار است مربی دومی اعزام شود بهتر است پشتیبانی من باشد نه فقط برای یک بازیکن، فدراسیون را متهم به ناتوانی مدیریتی کرده است. او اصرار دارد که این معضل نیازمند مدیریت است اما فدراسیون قادر به مدیریت آن نیست.

مربی که نمیتواند بازیکنش را هدایت کند علی پاکدامن برترین شمشیرباز اسلحه سابر ایران در سالهای اخیر بوده که خود محمد رهبری نیز تا قبل از خداحافظی از رنکینگ جهانی، هرگز نتوانست به او برسد. پاکدامن در رنکینگ جهانی تا جایگاه سوم پیش رفته و همیشه از جمع بهترینها خارج نشده است.

تصمیم فدراسیون برای جذب مربی اختصاصی برای پاکدامن با وجود محدودیتهای اقتصادی، اگرچه غیرطبیعی نیست، اما نکته قابل تأملی است که مربی تیم ملی (رهبری) که هرگز برتری رنکینگی بر پاکدامن نداشته، اکنون باید او را هدایت کند. بهانهجویی برای فرار از مانع بزرگ عدم همراهی مربی تیم ملی با علی پاکدامن در زمان رقابتها شگفتانگیز نیست، چرا که داشتن مربی اختصاصی در کشورهای قدرتمند شمشیربازی نظیر ایتالیا و روسیه مرسوم است.

اظهار نظر رهبری مبنی بر اینکه ادامه کار با این شرایط سخت است، بیشتر نشاندهنده بهانهجویی است تا دغدغه واقعی. به نظر میرسد مانع اصلی، حضور سرمربی سابق تیم ملی (امین قربانی) باشد، به خصوص که رهبری به کنایه میگوید حضور مربی شخصی اثری در عملکرد پاکدامن نداشته، در حالی که بازیکنان زیر نظر خود رهبری در مسابقات اخیر نیز نتایج قابل توجهی نگرفتهاند و دلیل آن در کمیت و کیفیت اردوها جستجو میشود.

انتقاد از شرایطی که نسبت به قبل تحول نکرده وقتی رهبری به کادر فنی پیوست، شرایط همانند امروز بود. او از جوانگرایی سخن گفت که زمان آن پسا المپیک است. حضور قربانی کنار پاکدامن نیز آشکار بود و خبری از دستیار نبود. پیش از این نیز فردی همانند امین قربانی بدون پشتیبانی در راس تیم اسلحه سابر بود و تیم را تا نزدیک سهمیه المپیک رساند، اما اکنون مربی تیم ملی از پشتیبانی و دستیار سخن میگوید.

اختلافات از حالت زیرپوستی درآمد این شرایط حکایت از آغاز کشمکشی در شمشیربازی اسلحه سابر دارد که تازه نیست، اما اکنون علنیتر شده است. تیم ملی سابر که همیشه نقطه قوت فدراسیون بوده، مدتی است دچار حواشی شده و حتی در المپیک نیز سایه آن احساس میشد. ناپایداری کادر فنی پس از استعفای امین قربانی عیان شد، چرا که تیم ملی همچنان بدون سرمربی است و مربی آن تا این حد راه نیفتاده که لب به اعتراض و انتقاد باز کند.

زوایایی که سپس از یک خداحافظی ناگهانی شکل گرفته محمد رهبری گزینه رئیس فدراسیون بوده است. ارزیابی لیاقت او برای هدایت تیم پرسابقه در این متن نمیگنجد، اما خبردار پیش از این در گزارشی به موارد قابل تأمل در این زمینه پرداخته بود. احتمالا اگر منافع ملی اولویت داشت و رهبری ناگهانی تصمیم به خداحافظی و انصراف از کادر فنی نمیگرفت، زوایای تازه امروز در شمشیربازی سابر شکل نمیگرفت.

تصمیمگیری بدون بسترسازی حداقل اگر مانعی برای ادامه همکاری رهبری وجود نداشت، باید با دوراندیشی مدیریتی، بسترهای لازم برای همکاری توأمان فراهم میشد تا امروز این سوال و ابهام پیش نیاید که چرا هماهنگیهای اولیه برقرار نشد که اکنون منجر به شکاف گسترده شده است.

عامل دودستی به نظر میرسد دودستی در شمشیربازی سابر ناشی از وجود همزمان دو مربی نیست، بلکه ریشه در سوءتدبیر و نبود درایت لازم در تصمیمگیریهای اولیه دارد که در میانه راه به اختلاف گسترده تبدیل شده و میتواند تبعات گستردهای برای این رشته المپیکی داشته باشد، اگر عمل عاجل و به موقعی برای رفع آن صورت نگیرد.