تیراندازی ایران در المپیک پاریس بدون مدال و با عملکرد ضعیف‌تر از توکیو به پایان رسید

رقابت‌های تیراندازی سی و سومین دوره بازی‌های المپیک ۲۰۲۴ پاریس برخلاف دوره قبل بدون کسب مدال برای ایران به پایان رسید و در کل نتیجه ضعیف‌تری نسبت به المپیک توکیو برای این رشته به ثبت رسید. تیم ملی در این دوره در رشته تفنگ با فاطمه امینی و شرمینه چهل‌امیرانی، در تپانچه ۱۰ و ۲۵ متر بادی با هانیه رستمیان و در تراپ مردان با محمد بیرانوند حاضر شده بود.

بررسی عملکرد در تفنگ بادی ۱۰ متر بانوان

شرمینه چهل‌امیرانی و فاطمه امینی دو نماینده ایران در مرحله مقدماتی تفنگ ۱۰ متر از رسیدن به فینال بازماندند. چهل‌امیرانی در میان ۴۱ تیرانداز با امتیاز ۶۳۰ یازدهم شد و امینی با امتیاز ۶۲۶.۲ در جایگاه بیست و ششم قرار گرفت. اگرچه این دو ورزشکار نسبت به نمانیدگان المپیک توکیو (آرمینا صادقیان و فاطمه کرم‌زاده) کارکرد بهتری داشتند، اما نتایج کلی نشان می‌دهد فدراسیون در سال‌های اخیر برای پیشرفت ورزشکاران این رشته کار خاصی انجام نداده است. در المپیک ۲۰۱۶ ریو ایران در این رشته دو فینالیست داشت که در نهایت الهه احمدی و نجمه خدمتی به ترتیب ششم و هشتم شدند، در حالی که در پاریس بهترین نتیجه یازدهمی و بیست و ششمی بود.

عملکرد در تپانچه ۱۰ و ۲۵ متر بانوان

هانیه رستمیان در مرحله مقدماتی تپانچه ۱۰ متر بادی با ۵۷۱ امتیاز در جایگاه بیست و دوم ایستاد، در حالی که در المپیک توکیو در جایگاه دهم قرار گرفته بود و فاصله کمی تا فینال داشت. در این رشته نه تنها رشدی مشاهده نشد، بلکه پس‌رفت محسوسی نیز رخ داد. در تپانچه ۲۵ متر اما رستمیان با ثبت امتیاز ۵۸۸ در رده سوم به فینال صعود کرد و در رقابت با رقبایی از مجارستان، هند، ویتنام، چین، کره جنوبی، فرا‌نسه و آمریکا در رده ششم جای گرفت. این صعود نسبت به المپیک توکیو که در مرحله مقدماتی با ۵۵۷ امتیاز بیست و هشتم شده بود، یک قدم مثبت محسوب می‌شود.

بازدید کارکرد در تراپ مردان

محمد بیرانوند به عنوان جوان‌ترین تیرانداز المپیک و تنها نماینده ایران در تراپ مردان در دور مقدماتی با ۱۱۷ امتیاز در پنج راند (۲۳، ۲۳، ۲۴، ۲۲، ۲۵) در جایگاه بیست و چهارم قرار گرفت و از فینال بازماند. کسب سهمیه المپیک در این رشته برای نخستین بار یک پیروزی و قدم رو به جلو محسوب می‌شود، اگرچه حضور در المپیک با نتیجه قابل توجه‌ی همراه نبوده است.

حواشی و چالش‌های مدیریتی

کاروان تیراندازی ایران در این دوره با دو سهمیه کمتر نسبت به توکیو حاضر شد که مسئله منفی برای این رشته مدال‌آور است. عدم رشد در چند سال اخیر و به ویژه پس از المپیک توکیو نیز مشهود است. در توکیو با ۶ تیرانداز و با وجود کمبود تجهیزات و عدم اعزام به برخی اردو‌های برون‌مرزی، جواد فروغی نخستین مدال المپیک را برای ایران کسب کرد، اما گویا فدراسیون در دو سال و نیم اخیر به جای آماده‌سازی و شناخت ضعف‌ها، بیش‌تر درگیر حواشی از جمله بدهی‌ها، اختلاف بین ورزشکاران و مربیان و موارد مشابه بوده است.

انتقادات سرمربی اسبق تیم ملی

احمد نجفی سرمربی اسبق تیم ملی تیراندازی در گفت‌وگو با خبردار اظهار داشت همه این بچه‌ها قبل از آغاز المپیک در چهار مسابقه شرکت کردند اما دیدیم که واقعا خوب نبودند. متاسفانه مربیان همانند همیشه مجددا در جستجوی توجیه هستند. با دقت به اردو‌هایی که داشتند انتظار می‌رفت نتیجه بهتری به دست آید. چندین بار در سال گذشته گفته می‌شد که هانیه می‌تواند به فینال المپیک برسد؛ کادر فنی باید برای پیروزی او تلاش و برنامه‌ریزی می‌کرد، اما متاسفانه به جای کار روی ضعف‌های این ورزشکار، تنها هدف رساندن او به فینال بوده تا بگویند نتیجه گرفته‌ایم.

نجفی با اشاره به سخنان غیر‌کار‌شناسی کادر فنی که باعث توهم در ورزشکاران شده، افزود وقتی مربیان مدام می‌گویند بهترین نتیجه را گرفتیم، طبیعی است ورزشکار هم دچار خودباوری بی‌اساس شود. هانیه رستمیان از سن نوجوانی با من کار کرده و در این مدت پیشرفت آنچنانی نداشته است. در المپیک نیز دیدیم در مرحله مقدماتی چندان خوب نبوده است.

سند تیم ملی به نام فردی نیست

این کارشناس تیراندازی خاطرنشان کرد فروغی خوشبختانه در توکیو تاریخ‌ساز شد و نخستین مدال این رشته را در المپیک برای ایران کسب کرد، اما وقتی تیم برگشت، نصر اصف‌هانی همه چیز را به نام خود کرد. یادم است پس از المپیک برای مسابقات به لهستان رفتیم؛ فروغی آنجا هم بهتر از توکیو ظاهر شد. او در المپیک رکورد ۵۸۰ زده بود، در لهستان ۵۸۴ زد، اما فردای آن برخی رسانه‌ها نوشتند که نجفی سنتی کار است و فروغی در حال کم شدن است. فروغی با دیدن این نوشته با من تماس گرفت و پرسید چه کسی این سخنان را گفته است. متاسفانه به ما گفتند این سخنان را دوستان شما نقل کرده‌اند. سپس آقای قربانی آمدند و گفتند تصمیم داریم کادر فنی تیم را تحول دهیم. همه این‌ها گذشت و من یک سال و نیم است با تیم بنگلادش کار می‌کنم، اما در این مدت قهرمان المپیک و دارنده مدال طلا از رنک یک جهان به جایی رسیدند که حتی نتوانستند سهمیه المپیک بگیرند. فروغی آن زمان به تحول کادر فنی عیب گرفت اما کسی گوش نداد. سند تیم ملی به نام من نیست؛ من چهار دوره حضور داشتم، اما حیف است که ملی‌پوشان کشورمان پس از پیروزی در یک دوره تا این اندازه کم شوند.