تحلیل کنایه عباس عبدی به تفکر آخرالزمانی پایداری: وعده پیروزیِ بیشرط و خطر نادیده گرفتن عقلانیت سیاسی

تحلیل کنایه عباس عبدی به تفکر آخرالزمانی پایداری وعده پیروزیِ بیشرط و خطر نادیده گرفتن عقلانیت سیاسی, عباس عبدی در تحلیلی sâu به گفتوگوهای اخیر یک روحانی طرفدار جریان پایداری در تلویزیون ی پرداخته و کنایهای تیز به تفکر آخرالزمانی که بر و حمایتهای این جناح حاکم است، زده است.

او با استناد به خاطرات هاشمی رفسنجانی درباره اصرار احمدینژاد برای ساخت جاده اختصاصی به جمکران، الگوهای فکری را که انتخاب یک فرد را معادل حمایت مستقیم امام زمان (عج) میدانند، بازتاب میدهد. ریشههای رویکرد آخرالزمانی و تفاوت با نگاه رسمی شیعه عبدی ریشههای این نگاه را در یهودیت، مسیحیت (به ویژه اوانجلیستیها)، بهاییت و حتی ایدئولوژیهای سکولار مانند فاشیسم و مارکسیسم جستجو میکند.

دهها پیرو احمد الحسن البصری توسط دادگاه اختصاصی روحانیت است.

وقتی ایدئولوژی جایگزین سیاست میشود نکته خطرناک بر اساس تحلیل عبدی، تبدیل این رویکرد به محور حمایتی و مبنای سیاست رسمی است. وقتی سرنوشت جامعه بر پایه وعدههای گمشده و تفسیرهای کشدار متکی است، عقلانیت سیاسی و فهم متقابل (لازمه سیاست) حذف میشوند.

میشود.

تضاد با سنت پیامبران و منطق عقلانی عبدی به شدت این نوع وعدهدهی را با روش پیامبران مقایسه میکند و مینویسد فکر نمیکنم پیامبران هم این اندازه با اطمینان از جانب خداوند وعده دهند. حتی پیامبران در مواجهه با مخالفت مردم و کمیناندازیها، وعده پیروزی فوری و بیقید و شرط نمیدادند، بلکه بر صبر، استدلال و تدبیر تأکید داشتند.

در مقابل، رویکرد آخرالزمانی فعلی، عقل و تجربه را الهامگرفته از مطرح خدا به حاشیه میرانی و هر شکست را به تدبیر الهی و ابتلاء نسبت میدهد تا خود را غیرقابل انکار کند. خطر اجتماعی و روانی ایدئولوژیهای رهاییبخش جعلی مقاله توضیح میدهد که این ایدئولوژیها در شرایط بحران اقتصادی، اجتماعی و بیاعتمادی به سیاستمداران رونق میگیرند.

آنها جستجوی معنای برای آشفتگیاند و امید واهی به زندگی بعد از فاجعه میدهند.

نتیجهگیری عبدی وحشتناک است اگر صاحبان این تصورات در انتخابات پیروز شده بودند، جامعه امروز با سیاستگذاریهایی روبرو میشد که هیچ مبنای عقلانی، اقتصادی یا دیپلماتیک نداشت و تنها بر وعدههای آخرالزمانی و جغرافیای تازه استوار بود. این تحلیل هشدار میدهد که بازی با سرنوشت ملت بر پایه توهمات آخرالزمانی، قیمتهای کهرب و ناگوار برای آینده ایران دارد.